Siedzisz w kuchni, liczysz kartofle:
\nprzy tobie brat, starszy:
\nrachunek w sklepiku, podarte pantofle:
\nnie starczy…
\nW dzie\u0144 sprzedajesz myde\u0142ka, po znajomych, po obcych
\n(dlaczego przestali by\u0107 mili?).
\n„Nie trzeba? Do widzenia.” I znajdziesz si\u0119 w kropce:
\ndo innych zadzwonisz po chwili.<\/p>\n
Wieczorem kelnerka. „P\u00f3\u0142 czarnej?”, „P\u00f3\u0142 czarnej.”
\nPodasz i chwil\u0119 spok\u00f3j.
\nStoisz ze sztucznym u\u015bmiechem i z charme’em,
\ni z \u0142ezk\u0105 w oku.<\/p>\n
Mo\u017ce w nocy przyjdzie Gestapo?
\nWstaniesz blada, z p\u0142acz\u0105c\u0105 c\u00f3rk\u0105,
\nkiedy b\u0119d\u0105 plugaw\u0105 \u0142ap\u0105
\nprzetrz\u0105sa\u0107 moje biurko.<\/p>\n
Co ta wojna w tobie zabi\u0142a?
\nNie ma mnie, nie ma teatru…
\nWo\u0142am do ciebie, mi\u0142a,
\nwo\u0142aniem wiatru.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Siedzisz w kuchni, liczysz kartofle: przy tobie brat, starszy: rachunek w sklepiku, podarte pantofle: nie starczy… W dzie\u0144 sprzedajesz myde\u0142ka, po znajomych, po obcych (dlaczego przestali by\u0107 mili?). „Nie trzeba? Do widzenia.” I znajdziesz si\u0119 w kropce: do innych zadzwonisz po chwili. Wieczorem kelnerka. „P\u00f3\u0142 czarnej?”, „P\u00f3\u0142 czarnej.” Podasz i chwil\u0119 spok\u00f3j. Stoisz ze sztucznym … Czytaj dalej Maria<\/span>